Më thuaj çfarë të bënte të lumtur kur ishe 13 vjeç? Më thuaj…”, këmbëngulte ime bijë, me sytë e skuqur nga sforcimi për të mos derdhur asnjë pikë loti. Mes zemëratës e krenarisë më kërkonte ndihmë me mënyrën e saj për ta kuptuar. Kërkonte një urë sado të vogël ku të takoheshim në mes. Por ndërsa ajo e donte këtë takim si dy 13 vjeçare, unë doja të mbërrinim si nënë e bijë. Dhe rrugës drejt tij të kryenim procese të brendshme secila të moshës e pozicionit të vet. Unë si mam i një adoleshenteje në vitin 2025, ajo si bija e dy prindërve, me adoleshencë të viteve ‘90.
...
Ky libër do të të kujtojë se ke harruar si je ndier në adoleshencën tënde, megjithëse i ke premtuar vetes se kurrë nuk do të ndodhte…por, ja që koha e jeta bën të vetën ndaj asaj dëshire shkulmuese për mos t’u ndalur edhe kur zemra pulsonte me galop dhe rreziku të tundonte si një akullore në mes të zhegut. E kur mendoje se askush nuk të kuptonte.
Të ftoj ta lexosh këtë libër për të mbërritur në mes të asaj ure komunikimi me fëmijën, nxënësin a çdo adoleshent për të vijuar së bashku udhëtimin përmbushës të jetës.
Sonila Meço
